„Dziecko ulicy” większość czasu spędza na podwórkach i ulicach, i tam zaspokaja swoje dziecięce potrzeby. Najczęściej pochodzi z rodziny dysfunkcyjnej, ale są to także dzieci, których rodzice więcej czasu poświęcają pracy, nie rodzinie… Dzieci ulicy przejmują negatywne wzorce i normy, mają niskie poczucie własnej wartości, nie mają szczerych i ciepłych relacji z najbliższymi.

Sytuację starają się zmieniać pedagodzy ulicy (inaczej: streetworkerzy), którzy pojawiają się regularnie w miejscach, gdzie są dzieci ulicy. Są z nimi w kontakcie, zyskują ich zaufanie, spędzają wspólnie czas. Grają, bawią się, wychodzą z dziećmi poza dzielnicę – wszystko po to, by pokazać pozytywne możliwości, które daje współczesny świat, a do których dzieci ulicy mają ograniczony dostęp.

Streetworking w ramach działalności Centrum Misji i Ewangelizacji to praca Grupy Pedagogów Ulicy „UNO” w Bytomiu. 1 stycznia 2017 roku projekt „Program placówki wsparcia dziennego dla dzieci i młodzieży w postaci pracy podwórkowej”.

Od 2010 roku w dzielnicy Bobrek, a od 2014 – na Rozbarku. Cztery razy w tygodniu pedagodzy obecni są na tutejszych podwórkach i z pomocą Szkoły Mobilnej (przenośnej skrzyni z panelami edukacyjnymi i grami) zapewniają dzieciom dobrą rozrywkę i praktyczną wiedzę z wielu dziedzin. Praca odbywa się także w małych grupach. Efektem tych działań jest wzmocnienie u dzieci poczucia własnej wartości, znalezienie i utrzymanie nowych zainteresowań. Pedagodzy współpracują również z wieloma instytucjami, działającymi na rzecz rodzin dzieci.

Centrum Misji i Ewangelizacji jest w Ogólnopolskiej Sieci Organizacji Streetworkerskich OSOS, z którą konsultuje swoje programy z zakresu pedagogiki ulicy. Należy też do Europejskiego Stowarzyszenia Misji Miejskich.

„Staramy się nawiązywać i utrzymywać relacje z dziećmi, które charakteryzują trudne zachowania. Jesteśmy obecni w ich środowisku życia, dzielimy z nimi codzienne sukcesy i kryzysy. Pokazujemy im świat – ten lokalny i ten bardziej globalny, konfrontując często ze światem wartości, które są im mało znane. Podróżujemy, bawimy się, projektujemy, zmieniamy to, na co mamy wpływ, by mimo wszystko, miały dobre wspomnienia ze swojego dzieciństwa.” Monika Cieślar – koordynatorka ds. pedagogiki ulicy w Grupie Pedagogów Ulicy UNO

Dodatkowe informacje

Streetworking

Pedagog ulicy jest odpowiedzialnym i szczerym sojusznikiem dziecka. Systematycznie spotyka się z dzieckiem w jego bezpośrednim, naturalnym środowisku, czyli na podwórku, placu, boisku. Wspiera je, ma z nim stały kontakt, motywuje, proponuje zajęcia adekwatne do jego wieku i możliwości.  Jako „pozytywny dorosły” wprowadza dziecko w świat norm i zachowań powszechnie uznawanych. Rolą pedagoga jest także wypełnienie luki jaka istnieje pomiędzy światem dziecka a rodziną, szkołą, instytucjami pomocowymi i społeczeństwem. Ma stały kontakt m.in. z rodzicami i opiekunami dziecka, pedagogami szkolnymi, kuratorami, terapeutami. W swojej pracy korzysta z różnych metod aktywizujących, takich jak gry i zabawy, zajęcia sportowe, warsztaty, spotkania z ciekawymi ludźmi. Pedagodzy z Centrum Misji i Ewangelizacji oferują także dzieciom wsparcie duszpasterskie stosownie do zgłaszanych problemów i potrzeb.

Dziecko ulicy większość czasu spędza w środowisku ulicznym, gdzie stara się zaspokoić swoje podstawowe potrzeby. Najczęściej pochodzi z rodziny dysfunkcyjnej, w której występuje cały zespół problemów, takich jak: brak umiejętności wychowawczych rodziców, alkoholizm, bieda, przemoc domowa, przestępczość, wielodzietność, bezrobocie, złe warunki mieszkaniowe, niski poziom higieny. Taka sytuacja prowadzi do przejęcia przez dziecko negatywnych norm i zachowań panujących w domu i przeniesienie ich na teren szkoły czy podwórka. Dziecko wpada w konflikt z prawem, zaniedbuje obowiązek szkolny, nie korzysta z zajęć pozaszkolnych, już w bardzo młodym wieku staje się ofiarą uzależnień.

Na ulicy „lądują” także dzieci, których rodzice nie poświęcają im czasu, nie mają z nimi bliskiej więzi emocjonalnej, sami bowiem oddają się pracy zawodowej. Dzieci takie, pragnąc być zauważone, znajdują oparcie w grupie rówieśniczej na podwórku, od której przejmują wzorce i normy zachowania.

Kim jesteśmy

Dlaczego nazwa „UNO”? Po pierwsze, słowo to pochodzi od nazwy gry karcianej, która wykorzystywana jest w czasie zajęć z podopiecznymi. Po drugie, dlatego, że Ulica Naszą Odpowiedzialnością i ostatecznie: Ulica Nie jest Odpowiedzią.

 

Robert Cieślar Robert Cieślar – koordynator programu „Szkoła Mobilna” w Bytomiu, streetworker, trener Mobile School  w procesie kształcenia. Współinicjator pracy ulicznej w Bytomiu. Mąż, ojciec dwóch córek. Kucharz amator i miłośnik kuchni szpitalnej. Początkujący biegacz.
Monika Cieślar Monika Cieślar – ukończyła pedagogikę w zakresie pracy socjalnej oraz pedagogikę religii i etykę w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Od 2007r. zaangażowana w realizację projektów z zakresu pedagogiki ulicy. Od 2010r. mieszka i pracuje w Bytomiu, gdzie koordynuje pracę Grupy Pedagogów Ulicy UNO oraz prowadzi szkółki niedzielne i zajęcia z religii ewangelickiej dla dzieci z miechowickiej parafii. Jest żoną z dwunastoletnim stażem i mamą dwóch dziewczynek.  Absolwentka Śląskiej Akademii Liderek Stowarzyszenia Promocji Kobiet Aktywnych SPINKA w Katowicach. Kocha drzewa, brodzenie w rzece, jazdę na rowerze, rozmowy przy cieście. Lubi otwarcie pisać o tym, co ją dotyka i jest dla niej w danej chwili najważniejsze. (Współtworzyła Postyllę kobiet, Modlitewnik kobiet oraz Rozważania kobiet). Prowadzi bloga. Z każdym rokiem jest coraz mniej grzeczną dziewczynką i bardziej otwartą kobietą na relację z Bogiem i innymi.
 Barbara Posłuszna Barbara Posłuszna – pedagog ulicy, wolontariuszka Centrum Misji i Ewangelizacji w Grupie Pedagogów Ulicy UNO w 2013 roku, a obecnie pracownik. Miłośniczka mody, kawy i długich spacerów oraz wieczorów w towarzystwie dobrej książki. Stawia na nowe wyzwania, które pozwalają się jej rozwijać.
Katarzyna Kukucz Katarzyna Kukucz – pedagog ulicy, rozpoczynała jako wolontariuszka CME. W zespole streetworkerów od roku 2011 roku. Kocha góry, książki i zagraniczne wakacje. Przebywanie na łonie natury, ciszę i spokój. Urzeka ją prostota pięknych rzeczy, uwielbia design i wszelkiego typu hand made; od własnoręcznego robienia przetworów po renowację mebli. Polubiła się z maszyną do szycia i szlifierką. Uwielbia też piec i gotować, lubi gimnastykę i jogę. Zachwyca ją stalowy kolor pochmurnego nieba, ciepło żywego ognia i blask spadających gwiazd. Kocha koty i czekoladę, uwielbia spacery, kajaki i gry planszowe, nie znosi za to wstawać rano, bo poranek to dla niej najlepsza pora na sen. Poza tym jest mnóstwo zwykłych rzeczy, które ją cieszą!

Projekt na lata 2017-2018

Grupa Pedagogów Ulicy rozpoczęła 1 stycznia 2017 roku projekt „Program placówki wsparcia dziennego dla dzieci i młodzieży w postaci pracy podwórkowej”. Jego celem jest wzrost dostępności i jakości usług społecznych zapobiegających ubóstwu i wykluczeniu społecznemu na terenie miasta Bytomia poprzez działania na rzecz rozwoju środowiskowych form usług społecznych w postaci programu profilaktycznego „Rozwiń Skrzydła” dla 48 osób (24 dziewcząt i 24 chłopców) oraz Szkoły Mobilnej dla 200 dzieci i młodzieży  w okresie 24 miesięcy trwania projektu.

W ramach projektu przewidziano pedagogikę podwórkową o charakterze animacyjnym i profilaktyczno-wychowawczym dla dzieci i młodzieży od 6 do 16 lat, spędzających czas wolny na podwórku, placu zabaw osiedla mieszkaniowego, zamieszkałych w trzech dzielnicach Bytomia: Bobrek, Rozbark i Karb.

Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego (Regionalny Program Operacyjny Województwa Śląskiego na lata 2014-2020, oś priorytetowa: IX. Włączenie społeczne, działanie: 9.2. Dostępne i efektywne usługi społeczne i zdrowotne, poddziałanie: 9.2.1. Rozwój usług społecznych i zdrowotnych – ZIT).

Przewidziana realizacja projektu: 1.01.2017–31.12.2018

Dofinansowanie projektu z Unii Europejskiej: 838. 569,93 zł

 

Projekt skierowany do dzieci i młodzieży zagrożonej wykluczeniem społecznym, realizowany w partnerstwie z Parafią Ewangelicko-Augsburską w Miechowicach i współfinansowany także przez Diakonię Polską w ramach projektu Eurosieroty (Projekt jest współfinansowany ze środków otrzymanych za pośrednictwem Diakonii Polskiej od Frauenarbeit GAW).

 

Pomóż promować te działania, korzystając z gotowych materiałów graficznych.

pobierz pdf

 

Szkoła Mobilna

Szkoła Mobilna Grupy Pedagogów Ulicy w Bytomiu jest sposobem na edukację, inspirację i zachętę do poznawania świata.

Do 29 marca przyjmujemy zapisy na szkolenie wolontariuszy do Szkoły Mobilnej!

Szkoła Mobilna to skrzynia na czterech kółkach, która bawi, uczy, zaskakuje oraz kryje w sobie wiedzę przydatną w codziennym życiu. Projekt pochodzi z Belgii i jest realizowany m.in. w: Ameryce Południowej, Afryce, Azji, Rumunii i Grecji. W Polsce, oprócz Bytomia, funkcjonuje tylko jeszcze na warszawskiej Pradze i w krakowskiej Nowej Hucie. Szkołę Mobilną rozstawia się w miejscach, gdzie przebywają dzieci, głównie na ulicach, boiskach, skwerach, wśród blokowisk, starych kamienic i w zaułkach. Pedagodzy uliczni poprzez animację oraz działania twórcze zachęcają dzieci do zabawy oraz do nauki, do wyrażania własnych emocji, poznawania norm społecznych i różnych ciekawych dziedzin życia.

Szkoła Mobilna – program zajęć profilaktyczno-edukacyjnych dla dzieci i młodzieży z dzielnic Bobrek i Rozbark w Bytomiu, współfinansowany przez Samorząd Województwa Śląskiego.

slaskie-pozytywna-energia

bytom

Nasz blog

To sposób, żeby przybliżyć, jak działamy, bawimy się, uczymy, przebywamy z dziećmi, którym pomagamy w zdobywaniu nowych, lecz dobrych doświadczeń i przydatnych umiejętności.
Bądź na bieżąco!

12 kwietnia - Międzynarodowy Dzień Dzieci Ulicy

Międzynarodowy Dzień Dzieci Ulicy ustanowiło w 2011 roku Konsorcjum dla Dzieci Ulicy (Consortium for Street Children – CSC), czyli sieć organizacji ze 130 krajów świata, które w swojej codziennej pracy dążą do zagwarantowanie praw dzieciom ulicy.

Szacuje się, że na świecie żyje ok. 90 mln dzieci ulicy, w tym 3 miliony w Europie. Zjawisko to ma różne oblicze w różnych częściach świata. Najwięcej takich dzieci jest w Azji i w Ameryce Łacińskiej.

Rada Europy wyszczególniła trzy kategorie dzieci ulicy. Są to dzieci, które pracują na ulicy (tzw. street working children), ale najczęściej mieszkają w domu rodzinnym i utrzymują kontakt z rodziną. Drugą grupą są dzieci pracujące i mieszkające na ulicy, które utrzymują sporadyczny kontakt z krewnymi (tzw. street living children). Trzecia kategoria to dzieci przebywające w instytucjach poprawczych, w więzieniach lub utrzymywane przez starsze dzieci (tzw. children at risk). Inicjatorzy obchodów Dnia Dzieci Ulicy dążą do tego, by dzień ten został oficjalnie uznany przez ONZ. Dzięki temu być może będzie łatwiej będzie zmobilizować rządy do podjęcia działań na rzecz dzieci ulicy.

Dzieci ulicy przeżywają ogromne trudności takie jak, głód, przemoc, poczucia zagubienia i samotności. Aby przeżyć, decydują się na kradzieże, przemoc, prostytucję i handel narkotykami. Niezależnie od szerokości geograficznej świata każdy kraj boryka się z problemem jak pomóc takiemu dziecku i jakie działania profilaktyczne i interwencyjne podjąć, by skala zjawiska zmniejszała się a nie powiększała.

W Międzynarodowym Dniu Dzieci Ulicy – 12 kwietnia 2016 roku – bytomska Grupa Pedagogów Ulicy UNO z Centrum Misji i Ewangelizacji Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP  zorganizowała konferencję „Od obserwacji do relacji. Streetworking wśród dzieci i młodzieży marginalizowanej społecznie”. Celem konferencji było przybliżenie wszystkim uczestnikom założeń pracy street-workera oraz problemu marginalizacji wśród młodych ludzi.

W spotkaniu wzięło udział ponad 90 osób, co potwierdziło duże zainteresowanie zaproponowaną tematyką. Byli przedstawiciele samorządu, oświaty, policji, specjaliści terapii uzależnień, wieloletni praktycy pracujący w organizacjach pozarządowych, pedagodzy, trenerzy rozwoju osobistego i wiele innych osób, które na co dzień pracują z dziećmi i młodzieżą marginalizowaną społecznie.

Zebranych powitali: diakon Paweł Gumpert, zastępca dyrektora CME; Aneta Latacz, zastępca prezydenta Bytomia i Jarosław Więcław, naczelnik bytomskiego Wydziału Polityki Społecznej.

Pierwszym prelegentem był komisarz Paweł Warchoł, który ukazał skalę zjawiska przestępczości nieletnich w województwie śląskim w latach 2014-2015. Według danych statystycznych przestępczość wśród nieletnich i dorosłych sukcesywnie maleje (w ciągu ostatnich pięciu lat spadła o 10 %), jednakże wpływ na takie wyniki ma także zmniejszenie się liczby młodzieży, a co za tym idzie również osób, które powodują wzrost wskaźnika przestępstw.

Wiedzą dotyczącą warsztatu pracy streetworkera podzielił się z uczestnikami konferencji dr hab. Maciej Bernasiewicz, pedagog i socjolog z Katedry Pedagogiki Społecznej Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego. Maciej Bernasiewicz zwrócił uwagę, iż każdego człowieka jest w stanie zmienić choćby jedna osoba, gdyż „człowiek jest bez przerwy przez ludzi stwarzany”. W pracy streetworkera taką moc ma szczególnie język, sposób w jaki mówi się do dziecka, ton głosu, pochwały, postawy (cierpliwość, zainteresowanie, odpowiedzialność, słowność etc.), własny wizerunek (sposób ubierania się, dbania o własny wygląd) oraz świat wartości, którym kierują się streetworkerzy. Ważne w tej pracy jest również kreowanie nowych doświadczeń społecznych oraz pamiętanie o celowości podejmowanych działań, jaką jest zachęcenie dzieci i młodzieży z którymi pracuje się na ulicy, do uczestnictwa w zajęciach na świetlicy, ogniskach etc.

Tomasz Szczepański, pedagog, pracownik socjalny, pracujący aktywnie od 20 lat na rzecz streetworkingu w Polsce skupił się na praktycznej stronie streetworkingu, dzieląc się z gośćmi wieloma ciekawymi refleksjami na temat tworzenia dobrej diagnozy – konieczności wysłuchania dziecka, odkrywania zasobów młodego człowieka, odkrywania celowości tej pracy – zmiana ich zachowania, myślenia, ukazanie im „innego świata”, wzbudzanie motywacji wewnętrznej a nie przymuszanie. Wieloletnia praktyka w zawodzie streetworkera ukazała, iż nastąpiła potrzeba standaryzacji tej pracy. W Warszawie udało się to dzięki otwartości osób z różnych środowisk – pracowników socjalnych, kuratorów, pedagogów. Streetworkerzy zrozumieli, iż system nie jest zły, należy wśród takich osób szukać sojuszników, gdyż tak naprawdę „wszyscy strzelają do tej samej bramki”.

Monika Pleszewska, pracownik Katolickiego Ośrodka Wychowania i Terapii Młodzieży „Nadzieja” opowiedziała o uzależnieniach behawioralnych, podkreślając jak ważna u dziecka w procesie leczenia z uzależnienia jest jego relacja z rodzicem.

Tematykę uzależnienia podjął także Karol Walas, przybliżając świat gier. Ciekawe było odpowiedzenie sobie na pytania: Z jakiego powodu gry są dla dzieci, aż tak interesujące? Dlaczego dzieci denerwują się, gdy rodzic nagle przerywa im granie? Co robią producenci gier, aby przyciągnąć młode osoby do takiego, a nie innego spędzania czasu wolnego? Co może zrobić rodzic, aby kontrolować granie dziecka, a jednocześnie nie zakazywać mu całkowicie zaprzestania wykonywania tej czynności? Swoje wystąpienie Karol Walas zakończył stwierdzeniem: „Nie my jesteśmy żeby nas kochano, ale żebyśmy kochali. Kochajmy dzieci takie jakie są, nawet w sieci”.

Następnie pracę streetworkera Grupy Pedagogów Ulicy UNO z Bytomia przybliżyła Monika Cieślar – pedagog w zakresie pracy socjalnej i magister teologii ewangelickiej. Zapewne duże wrażenie mogło sprawić na gościach ogrom działań zrealizowanych przez tą grupę, ich zaangażowanie w pracę z dziećmi, a także chęć ciągłego rozwoju zarówno w podejmowaniu nowych działań, jak i polepszaniu warsztatu pracy streetworkerów.

Ostatnim prelegentem była Monika Szczepanik – pedagog i trenerka rozwoju osobistego, która w swym przemówieniu skupiła się na komunikacji opartej na „Porozumieniu bez Przemocy”. Ukazała główne założenia takiego porozumienia, między innymi: nasze własne potrzeby są tak samo ważne, jak potrzeby innych; wszyscy ludzie mają takie same potrzeby i inne ulubione strategie do ich zaspokojenia; ludzie chętnie przyczyniają się do dobra innych, o ile jest to ich własny wybór itd. Taka metoda komunikacji jest szczególnie ważna w przypadku pracy z dziećmi i młodzieżą marginalizowaną społecznie, ale także w każdych innych relacjach pomiędzy ludźmi.

Konferencję zakończyła debata – prelegenci i zebrani zastanawiali się nad rozumieniem stwierdzenia „tu i teraz” w kontekście pracy z dziećmi, odpowiedziano na pytanie związane z problemem jaki może/ale nie musi stanowić pasja dziecka do grania w gry komputerowe, podjęto dyskusję na temat superwizji streetworkerów, współpracy dzielnicowych ze streetworkerami oraz możliwości udostępnienia standardów pracy streetworkerów z Warszawy.

Koordynatorem spotkania była Gabriela Glajcar – pedagog, interwent; założycielka i członek zarządu dwóch organizacji pozarządowych działających w powiecie cieszyńskim, prezes Stowarzyszenia na rzecz Dzieci, Młodzieży i Rodzin „Bliżej siebie”.

Uczestnicy konferencji byli bardzo zadowoleni, szczególnie za względu na jej wymiar praktyczny. Konferencja stanowiła także okazję do rozmów pomiędzy przedstawicielami różnych organizacji, wymianą podejmowanych przez nich działań, obietnicą współpracy.

Paulina Wadowska (wolontariuszka Grupy Pedagogów Ulicy UNO w Bytomiu, studentka Uniwersytetu Śląskiego)

W mediach o nas

Kontakt

Monika Cieślar – koordynator ds.pedagogiki ulicy
e-mail: monika.cieslar@cme.org.pl
tel. 693927373

Robert Cieślar – koordynator programu Szkoła Mobilna (na urlopie wychowawczym)
e-mail: robert.cieslar@cme.org.pl

Katarzyna Kukucz – pedagog ulicy
e-mail: katarzyna.kukucz@cme.org.pl
tel. 519048504

Barbara Posłuszna – pedagog ulicy
e-mail: barbara.posluszna@cme.org.pl
tel. 519048502

Aleksandra Makowiecka – pedagog ulicy
tel. 519048502

Dominika Drabik – pedagog ulicy
tel. 519048504

Zrealizowane projekty

Szkoła Mobilna-zajęcia profilaktyczne dla dzieci i młodzieży zagrożonych marginalizacją w rejonie Bobrka i Rozbarku, Gmina Bytom. Termin: 1.04.2014-31.12.2016
Projekt miał na celu wzrost samooceny dzieci i młodzieży z bytomskich dzielnic Bobrek i Rozbark zagrożonych wykluczeniem społecznym, spędzających swój wolny czas na ulicy, poprzez uczestnictwo w cyklu zajęć profilaktycznych, edukacyjnych i animacyjnych. W ramach zadania realizowane są zajęcia podwórkowe w dzielnicach, wyjazdy z podopiecznymi poza ich miejsce zamieszkania, dożywianie. W sezonie wiosna-jesień prowadzona jest praca z użyciem Szkoły Mobilnej, równolegle trwają zajęcia w małych grupach z pedagogami ulicy.

Wspieranie i programy edukacyjne dla dzieci ulicy. Org. Accompaniment and educational programs for street children, Światowa Federacja Luterańska. Termin: 1.01.2013-31.12.2015
Projekt miał na celu wsparcie dzieci i młodzieży ze środowisk zagrożonych wykluczeniem społecznym w Bytomiu, Katowicach (Szopienice i Śródmieście) i Zabrzu. CME było liderem projektu.

Szkoła Mobilna, Fundusz Inicjatyw Obywatelskich. Termin: 1.06.2012-30.09.2013
Projekt miał na celu wdrożenie programu profilaktycznego z użyciem Szkoły Mobilnej na ulicach bytomskiej dzielnicy Bobrek. W ramach projektu zorganizowano szkolenie dla wolontariuszy i kadry projektu, która rozpoczęła pracę według metodologii zaczerpniętej od belgijskich innowatorów społecznych z organizacji Mobile School. W ramach projektu nawiązano partnerstwo z Parafią Ewangelicko-Augsburską w Miechowicach, na terenie której odbywało się szkolenie oraz zajęcia dla dzieci z Bobrka.

Edukacja na ulicy. Urząd Marszałkowski województwa śląskiego w Katowicach. Termin: 1.04.2013-30.07.2013
Celem projektu był wzrost kompetencji osób pracujących z dziećmi ulicy poprzez udział w specjalistycznym szkoleniu z zakresu edukacji alternatywnej, przygotowującym do pracy ulicznej z udziałem Szkoły Mobilnej. W szkoleniu wzięło udział 12 uczestników z województwa śląskiego. Szkolenie było prowadzone przez trenerów z belgijskiej organizacji Mobile School.

Rozwiń skrzydła. Program zajęć profilaktycznych z pedagogiki ulicy, Gmina Bytom i Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Katowicach. Termin: 15.03.2013-31.12.2013
Zadanie polegało na organizacji cyklu zajęć profilaktycznych z zakresu pedagogiki ulicy dla dzieci i młodzieży z dzielnicy Bobrek. Podopieczni brali udział w wyjściach do miejsc związanych z kulturą, rozrywką i sportem (kino,  basen, kręgle, muzea); startowali w turnieju piłki siatkowej na Bobrku oraz piłki nożnej w Zabrzu. Grupa chłopców wyjechała na wakacje na Mazury, a grupa dziewcząt wzięła czynny udział w cyklu zajęć modowych pod nazwą Bobrek Fashion Street, zakończonych finałowym pokazem mody w Centrum handlowym Agora Bytom.

Misja ULICA. Org. Street Mission among youth, Światowa Federacja Luterańska. Termin: 1.01.2010-31.12.2012
Projekt pilotażowy, mający na celu wdrożenie metody pracy ulicznej z dziećmi i młodzieżą w Bytomiu. Efektem projektu było nawiązanie współpracy z dziećmi i młodzieżą z dzielnicy Bobrek, rodzinami podopiecznych, pracownikami lokalnych jednostek wsparcia. CME zawarło dwa partnerstwa: z Parafią Ewangelicko-Augsburską w Miechowicach i z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie, w ramach Systemowego Projektu Aktywizacji SPA w Bytomiu, współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, działanie: Program Aktywności Lokalnej dla Bobrka i Karbia.

Granie kontra rozrabianie. Gmina Bytom. Termin: 16.04.2012-31.12.2012
Celem projektu było ograniczenie czynników ryzyka związanych ze środowiskiem rodzinnym i rówieśniczym dzieci i młodzieży, spędzających większość czasu na ulicy. Projekt obejmował wsparciem 21 dzieci z dzielnicy Bobrek, które w ramach zajęć spotykały się z pedagogami ulicy i wolontariuszami i brały udział w zabawach podwórkowych, grach terenowych, zajęciach sportowych.  Podopieczni wzięli udział m.in. w Międzynarodowych Mistrzostwach Młodzieży Ewangelickiej w Poznaniu, w turnieju „Małe Euro 2012” na stadionie Śląskim w Chorzowie oraz w akcji „Wakacje z piłką” również organizowanych na boiskach treningowych Stadionu Śląskiego.

Projekty dziecięce zrealizowane przy współpracy z Fundacją Wspólna Droga- United Way Polska
2012-2013: „Przez żołądek do zdrowia”- warsztaty kulinarne dla dzieci z Bobrka
Celem projektu było zmniejszenie problemu niedożywienia dzieci zagrożonych wykluczeniem społecznym z dzielnicy Bobrek, w Bytomiu.
W ramach projektu zrealizowano cykl warsztatów kulinarnych, Wigilię oraz uroczyste śniadanie wielkanocne dla podopiecznych.

2012: „Z żuru chłop jak z muru”- warsztaty kulinarne dla dzieci z Bobrka
Celem projektu było zmniejszenie problemu niedożywienia oraz złego odżywiania dzieci i młodzieży. W ramach projektu odbyły się warsztaty kulinarne z kuchni śląskiej, wycieczki tematyczne, wyjazd podczas ferii zimowych, gdzie dzieci same przygotowywały posiłki. Zwiedzano kopalnie na Śląsku i muzeum Dom Chleba w Radzionkowie oraz kopalnię soli w Wieliczce, by poznać warunki pracy i życia górników oraz ich wpływ na obecne życie.

2011: „Warsztaty fotograficzne w dawnej robotniczej dzielnicy Bytomia” zakończone wystawą zdjęć „Opowiem Ci o moim Bobrku”
Warsztaty fotograficzne w dawnej dzielnicy robotniczej, Bobrek, były pierwszym projektem zrealizowanym przez pedagoga ulicy Roberta Cieślara w ramach działań na lata 2010-2012 pod szyldem: „Misja ULICA”. Grupa dziewięciu młodych ludzi została zaproszona do udziału w ośmiu warsztatach plenerowych, które miały miejsce od marca do czerwca 2011 r. Projekt warsztatów fotograficznych był realizowany na terenie miasta Bytomia ze szczególnym uwzględnieniem dzielnicy Bobrek, z której pochodzą chłopcy. Podopieczni pracowali nad magią robienia zdjęć pod okiem profesjonalnej fotografki Ewy Szymczyk.
Część chłopców spotykała się także na sesjach nocnych, które prowadził Michał Szymczyk. Podczas warsztatów używano aparatów cyfrowych oraz kamery cyfrowej.
Odwiedzono różne miejsca w dzielnicy: byłą hutę Bobrek, stare kamienice, podwórka, pola i łąki. Miejsca ważne dla chłopców i te, które chcieli pokazać innym. Poznawaliśmy ich historię, a także dotarliśmy do archiwalnych fotografii przedstawiających dzielnicę Bobrek w latach jej robotniczej świetności.
Z materiałów została stworzona wyjątkowa opowieść, która przedstawiona na dużych zdjęciach, tworzy dzieło, obok którego nie sposób przejść obojętnie. Na dwóch z 35 antyram umieszczono 120 zdjęć. Na jednej chłopaki opowiadają o przebiegu warsztatów. Jest to ich opowieść „Oni o sobie”. Drugi obraz jest opowieścią i spojrzeniem na chłopaków przez obiektyw aparatu fotografki Ewy Szymczyk. Jest to opowieść „Ona o nich”. Na kolejne 10 obrazów składa sześć zdjęć, które ukazują życie i dzielnicę Bobrek. Siedem obrazów podwójnych uzupełnia się i dopowiada. Następne 15 zdjęć jest w dużym formacie, a wystawę kończy wspólne zdjęcie grupy młodych i uzdolnionych artystów.

1.07.2008-31.12.2009: „Czysty zysk” (realizacja w Łowiczu)
Projekt „Czysty zysk” był kontynuacją projektu „Granie kontra rozrabianie”
Projekt miał na celu przede wszystkim wzmocnić wśród podopiecznych poczucie własnej wartości, rozwinąć stare oraz znaleźć nowe zainteresowania.
Działania podjęte w projekcie wiązały się z tematyką finansów oraz wartości legalnej pracy.

Grudzień 2007- maj 2008: „Granie kontra rozrabianie” (realizacja w Łowiczu)
Pierwszy projekt z zakresu pedagogiki ulicy, dzięki któremu rozpoczęto działalność w środowisku otwartym lokalnej społeczności w Łowiczu. W ramach projektu pedagodzy ulicy docierali do dzieci z łowickich podwórek, proponując im różne gry planszowe, karciane oraz ruchowe. W wyniku projektu powstały dwie grupy podopiecznych, z którymi prowadzono regularną pracę środowiskową, udzielając wsparcia materialnego, emocjonalnego i edukacyjnego.

Nasi partnerzy